Geçen sekiz ay pek bir acayipti. Hastalıklar, ağrılar ve acılarla dolu. Bu sürenin iki ayında hastanede yattım. Sağlıklı bildiğim bir bedenin bana nasıl bu kadar ihanet edebildiğine ise her yeni dertte şaşırdım kaldım. Ama neyse ki sonunda, en sonunda, çok şükür ki Elifim’i ve Zeynebim’i sağlıkla kucağıma aldım. Çok mutluyum, çok mutluyuz. Dört kişilik kocaman bir aile olduk. İçimizden taşan sevgi ne yere, ne göğe sığıyor. Tarifi mümkün değil. O kadar.